روزی جوان ثروتمندی نزد استاد رفت و گفت:عشق را چگونه بیابم

تا زندگانی نیکویی داشته باشم؟

استاد مرد جوان را به کنار پنجره برد وگفت:پشت پنجره چه میبینی؟

مرد گفت:آدم هایی که می آیند و می روند و گدایی گوری که در خیابان صدقه میگیرد

سپس استاد آیینه بزرگی به او نشان داد و گفت:اکنون چه میبینی؟

مرد گفت:فقط خودم را میبینم.

استاد گفت:اکنون دیگران را نمی توانی ببینی آیینه و شیشه هر دو از یک ماده اولیه ساخته شده اند اما ایینه لایه نازکی از نقره در پشت خود داردو در نتیجه چیزی جز شخص را نمی بینی

خوب فکر کن!!

وقتی شیشه فقیر باشد دیگران را می بیند و به آنها احساس محبت می کند اما وقتی از نقره یا جیوه(یعنی ثروت)پوشیده می شود تنها خودش را می بیند.

اکنون بخاطر بسپار :تنها وقتی ارزش داری که شجاع باشی و آن پوشش نقره ای را از جلو ی چشمهایت برداری تا بتوانی  دیگران را ببینی وهمه را دوستشان بداری آینبار نه بخاطر خودت بلکه بخاطر خدا.

آنگاه خواهی دانست:

  (عشق یعنی دوست داشتن دیگران)